Viadrina Logo
Jura Logo
Foto Logo

Article Comparison - Konwencja o prawie właściwym dla zobowiązań umownych [*]

_____________________________

[*] Tekst zmieniony Konwencją z dnia 10 kwietnia 1984 r. o przystąpieniu Republiki Greckiej, w dalszej części zwaną "Konwencją o przystąpieniu z 1984 r.", Konwencją z dnia 18 maja 1992 r. o przystąpieniu Królestwa Hiszpanii i Republiki Portugalskiej, w dalszej części zwaną "Konwencją o przystąpieniu z 1992 r.", Konwencją z dnia 29 listopada 1996 r. o przystąpieniu Republiki Austrii, Republiki Finlandii i Królestwa Szwecji, w dalszej części zwaną "Konwencją o przystąpieniu z 1996 r." oraz Konwencją z dnia 14 kwietnia 2005 r. o przystąpieniu Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej, w dalszej części zwaną "Konwencją o przystąpieniu z 2005 r." .

[1] Ustęp skreślony przez art. 2 ust. 1 Konwencji o przystąpieniu z 1992 r.

[2] Artykuł skreślony przez art. 2 ust. 1 Konwencji o przystąpieniu z 1992 r.

[3] Ratyfikacja konwencji o przystąpieniu regulowana jest następującymi przepisami tych konwencji:

- w odniesieniu do Konwencji o przystąpieniu z 1984 r. - art. 3 tej Konwencji w brzmieniu:

- "Artykuł 3Niniejsza konwencja podlega ratyfikacji przez Państwa Sygnatariuszy. Dokumenty ratyfikacyjne składa się Sekretarzowi Generalnemu Rady Wspólnot Europejskich.",

- w odniesieniu do Konwencji o przystąpieniu z 1992 r. - art. 4 tej Konwencji w brzmieniu:

- "Artykuł 4Niniejsza konwencja podlega ratyfikacji przez Państwa Sygnatariuszy. Dokumenty ratyfikacyjne składa się Sekretarzowi Generalnemu Rady Wspólnot Europejskich.",

- w odniesieniu do Konwencji o przystąpieniu z 1996 r. - art. 5 tej Konwencji w brzmieniu:

- "Artykuł 5Niniejsza konwencja podlega ratyfikacji przez Państwa Sygnatariuszy. Dokumenty ratyfikacyjne składa się Sekretarzowi Generalnemu Rady Unii Europejskiej.",

- w odniesieniu do Konwencji o przystąpieniu z 2005 r. - art. 4 tej Konwencji w brzmieniu:

- "Artykuł 4Niniejsza konwencja podlega ratyfikacji przez Państwa Sygnatariuszy. Dokumenty ratyfikacyjne składa się Sekretarzowi Generalnemu Rady Unii Europejskiej.".

[4] Wejście w życie konwencji o przystąpieniu regulowane jest następującymi przepisami tych konwencji:

— w odniesieniu do Konwencji o przystąpieniu z 1984 r. - art. 4 tej Konwencji w brzmieniu:

„Artykuł 4

Niniejsza Konwencja wchodzi w życie, w stosunkach między Państwami, które ją ratyfikowały, pierwszego dnia trzeciego miesiąca po złożeniu ostatniego dokumentu ratyfikacyjnego przez Republikę Grecką oraz przez siedem Państw, które ratyfikowały Konwencję o prawie właściwym dla zobowiązań umownych.

Niniejsza konwencja wchodzi w życie w odniesieniu do każdego Umawiającego się Państwa, które ratyfikuje ją w późniejszym terminie pierwszego dnia trzeciego miesiąca następującego po złożeniu przez nie dokumentu ratyfikacyjnego.”,

— w odniesieniu do Konwencji o przystąpieniu z 1992 r. - art. 5 tej Konwencji w brzmieniu:

„Artykuł 5

Niniejsza Konwencja wchodzi w życie, w stosunkach między Państwami, które ją ratyfikowały, pierwszego dnia trzeciego miesiąca następującego po złożeniu ostatniego dokumentu ratyfikacyjnego przez Królestwo Hiszpanii lub Republikę Portugalską i jedno z Państw, które ratyfikowały Konwencję o prawie właściwym dla zobowiązań umownych.

Niniejsza konwencja wchodzi w życie w odniesieniu do każdego Umawiającego się Państwa, które ratyfikowało ją w późniejszym terminie, pierwszego dnia trzeciego miesiąca następującego po złożeniu przez nie dokumentu ratyfikacyjnego.”,

— w odniesieniu do Konwencji o przystąpieniu z 1996 r. - art. 6 tej Konwencji w brzmieniu:

„Artykuł 6

1. Niniejsza Konwencja wchodzi w życie w stosunkach między Państwami, które ją ratyfikowały, pierwszego dnia trzeciego miesiąca następującego po złożeniu ostatniego dokumentu ratyfikacyjnego przez Republikę Austrii, Republikę Finlandii lub Królestwo Szwecji i jedno z Umawiających się Państw, które ratyfikowały Konwencję o prawie właściwym dla zobowiązań umownych.

2. Niniejsza konwencja wchodzi w życie w odniesieniu do każdego Umawiającego się Państwa, które ratyfikuje ją w późniejszym terminie, pierwszego dnia trzeciego miesiąca następującego po złożeniu przez nie dokumentu ratyfikacyjnego.”,

— w odniesieniu do Konwencji o przystąpieniu z 2005 r. - art. 5 tej Konwencji w brzmieniu:

„Artykuł 5

1. Niniejsza konwencja wchodzi w życie dla państw, które ją ratyfikowały pierwszego dnia trzeciego miesiąca następującego po złożeniu drugiego dokumentu ratyfikacyjnego.

2. Po tej dacie niniejsza Konwencja wchodzi w życie w odniesieniu do każdego Państwa Sygnatariusza, które ją ratyfikuje, pierwszego dnia trzeciego miesiąca następującego po złożeniu przez nie dokumentu ratyfikacyjnego.”

[5] Zdanie skreślone na mocy Konwencji o przystąpieniu z 1992 r.

[6] Powiadomienie dotyczące konwencji o przystąpieniu regulowane jest następującymi przepisami tych konwencji:

— w odniesieniu do Konwencji o przystąpieniu z 1984 r. - art. 5 tej Konwencji w brzmieniu:

„Artykuł 5

Sekretarz Generalny Rady Wspólnot Europejskich powiadamia Państwa Sygnatariuszy:

a) o złożeniu każdego dokumentu ratyfikacyjnego;

b) o datach wejścia w życie niniejszej Konwencji w odniesieniu do poszczególnych Umawiających się Państw.”,

— w odniesieniu do Konwencji o przystąpieniu z 1992 r. - art. 6 tej Konwencji w brzmieniu:

„Artykuł 6

Sekretarz Generalny Rady Wspólnot Europejskich powiadamia Państwa Sygnatariuszy:

a) o złożeniu każdego dokumentu ratyfikacyjnego;

b) o datach wejścia w życie niniejszej Konwencji w odniesieniu do poszczególnych Umawiających się Państw.”,

— w odniesieniu do Konwencji o przystąpieniu z 1996 r. - art. 7 tej Konwencji w brzmieniu:

„Artykuł 7

Sekretarz Generalny Rady Unii Europejskiej powiadamia Państwa Sygnatariuszy:

a) o złożeniu każdego dokumentu ratyfikacyjnego;

b) o datach wejścia w życie niniejszej Konwencji w odniesieniu do poszczególnych Umawiających się Państw.”,

— w odniesieniu do Konwencji o przystąpieniu z 2005 r. - art. 6 tej Konwencji w brzmieniu:

„Artykuł 6

Sekretarz Generalny Rady Wspólnot Europejskich powiadamia Państwa Sygnatariuszy:

a) o złożeniu każdego dokumentu ratyfikacyjnego;

b) o datach wejścia w życie niniejszej Konwencji w odniesieniu do poszczególnych Umawiających się Państw.”

[7] Lit. d) zmieniona Konwencją o przystąpieniu z 1992 r.

[8] Wskazanie autentycznych tekstów konwencji o przystąpieniu można znaleźć w następujących przepisach:

— w odniesieniu do Konwencji o przystąpieniu z 1984 r. - w art. 2 i 6 tej Konwencji w brzmieniu:

„Artykuł 2

Sekretarz Generalny Rady Wspólnot Europejskich przekazuje uwierzytelniony odpis Konwencji o prawie właściwym dla zobowiązań umownych w językach: angielskim, duńskim, francuskim, irlandzkim, niderlandzkim, niemieckim i włoskim Rządowi Republiki Greckiej. Tekst Konwencji o prawie właściwym dla zobowiązań umownych sporządzony w języku greckim stanowi Załącznik do niniejszej Konwencji.

Tekst sporządzony w języku greckim jest autentyczny na tych samych warunkach jak pozostałe teksty Konwencji o prawie właściwym dla zobowiązań umownych.”

„Artykuł 6

Niniejsza Konwencja, sporządzona w jednym oryginalnym egzemplarzu w językach: angielskim, duńskim, francuskim, greckim, irlandzkim, niderlandzkim, niemieckim i włoskim, przy czym teksty w każdym z tych języków są jednakowo autentyczne, zostaje złożona w archiwach Sekretariatu Generalnego Rady Wspólnot Europejskich. Sekretarz Generalny przekazuje rządowi każdego Państwa Sygnatariusza jej uwierzytelniony odpis.”

— w odniesieniu do Konwencji o przystąpieniu z 1992 r. - w art. 3 i 7 tej Konwencji w brzmieniu:

„Artykuł 3

1. Sekretarz Generalny Rady Wspólnot Europejskich przekazuje uwierzytelniony odpis Konwencji o prawie właściwym dla zobowiązań umownych w językach: angielskim, duńskim, francuskim, greckim, irlandzkim, niderlandzkim, niemieckim i włoskim Rządom Królestwa Hiszpanii i Republiki Portugalskiej.

2. Tekst Konwencji o prawie właściwym dla zobowiązań umownych sporządzony w językach hiszpańskim i portugalskim przedstawiony jest w załącznikach I i II do niniejszej Konwencji. Teksty sporządzone w językach hiszpańskim i portugalskim są autentyczne na tych samych warunkach jak pozostałe teksty Konwencji o prawie właściwym dla zobowiązań umownych.”

„Artykuł 7

Niniejsza Konwencja, sporządzona w jednym oryginalnym egzemplarzu w językach: angielskim, duńskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, irlandzkim, niderlandzkim, niemieckim, portugalskim i włoskim, przy czym wszystkie teksty są jednakowo autentyczne, zostaje złożona w archiwach Sekretariatu Generalnego Rady Wspólnot Europejskich. Sekretarz Generalny przekazuje rządowi każdego Państwa Sygnatariusza jej uwierzytelniony odpis.”

— w odniesieniu do Konwencji o przystąpieniu z 1996 r. - w art. 4 i 8 tej Konwencji w brzmieniu:

„Artykuł 4

1. Sekretarz Generalny Rady Unii Europejskiej przekazuje uwierzytelnione odpisy Konwencji z 1980 r., Konwencji z 1984 r., Pierwszego Protokołu z 1988 r., Drugiego Protokołu z 1988 r. oraz Konwencji z 1992 r. w językach: angielskim, duńskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, irlandzkim, niderlandzkim, niemieckim, portugalskim i włoskim Rządom Republiki Austrii, Republiki Finlandii i Królestwa Szwecji.

2. Tekst Konwencji z 1980 r., Konwencji z 1984 r., Pierwszego Protokołu z 1988 r., Drugiego Protokołu z 1988 r. oraz Konwencji z 1992 r. w językach fińskim i szwedzkim jest autentyczny na tych samych warunkach jak pozostałe teksty Konwencji z 1980 r., Konwencji z 1984 r., Pierwszego Protokołu z 1988 r., Drugiego Protokołu z 1988 r. oraz Konwencji z 1992 r.”

„Artykuł 8

Niniejsza Konwencja, sporządzona w jednym oryginalnym egzemplarzu w językach: angielskim, duńskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, irlandzkim, niderlandzkim, niemieckim, portugalskim, szwedzkim i włoskim, przy czym wszystkie teksty są jednakowo autentyczne, zostaje złożona w archiwach Sekretariatu Generalnego Rady Unii Europejskiej. Sekretarz Generalny przekazuje rządowi każdego Państwa Sygnatariusza jej uwierzytelniony odpis.”

— w odniesieniu do Konwencji o przystąpieniu z 2005 r. - w art. 3 i 7 tej Konwencji w brzmieniu:

„Artykuł 3

1. Sekretarz Generalny Rady Unii Europejskiej przekazuje uwierzytelniony odpis Konwencji z 1980 r., Konwencji z 1984 r., Pierwszego Protokołu z 1988 r., Drugiego Protokołu z 1988 r., Konwencji z 1992 r. oraz Konwencji z 1996 r. w językach: angielskim, duńskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, irlandzkim, niderlandzkim, niemieckim, portugalskim, szwedzkim i włoskim Rządom Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej.

2. Tekst Konwencji z 1980 r., Konwencji z 1984 r., Pierwszego Protokołu z 1988 r., Drugiego Protokołu z 1988 r., Konwencji z 1992 r. oraz Konwencji z 1996 r., w języku czeskim, estońskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, polskim, słowackim, słoweńskim i węgierskim jest autentyczny na takich samych warunkach jak pozostałe teksty Konwencji z 1980 r., Konwencji z 1984 r., Pierwszego Protokołu z 1988 r., Drugiego Protokołu z 1988 r., Konwencji z 1992 r. oraz Konwencji z 1996 r.”

„Artykuł 7

Niniejsza Konwencja, sporządzona w jednym oryginalnym egzemplarzu w językach angielskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, irlandzkim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym wszystkie teksty w liczbie 21 są jednakowo autentyczne, zostaje złożona w archiwach Sekretariatu Generalnego Rady Unii Europejskiej. Sekretarz Generalny przekazuje Rządowi każdego Państwa Sygnatariusza jej uwierzytelniony odpis.”