Viadrina Logo
Jura Logo
Foto Logo

Article Comparison - Konstytucja Międzynarodowej Organizacji Pracy

Artykuł 19

1. Jeśli Konferencja wypowie się za przyjęciem propozycji, dotyczących jednego z przedmiotów porządku dziennego, to winna określić, czy propozycje te mają przybrać formę:

a. konwencji międzynarodowej lub

b. zalecenia, gdy rozpatrywana sprawa lub jeden z jej aspektów nie nadaje się do natychmiastowego przyjęcia konwencji.

2. W obu wypadkach do przyjęcia przez Konferencję w głosowaniu ostatecznym konwencji lub zalecenia wymagana jest większość dwóch trzecich głosów delegatów obecnych.

3. Przygotowując konwencję lub zalecenie o ogólnym zastosowaniu, Konferencja powinna mieć wzgląd na kraje, w których klimat, niedostateczny rozwój organizacji przemysłowej i inne szczególne okoliczności czynią warunki przemysłu zasadniczo odmiennymi, oraz zaproponować zmiany, jakie uzna za niezbędne w tym celu, aby uczynić zadość warunkom właściwym tym krajom.

4. Dwa egzemplarze konwencji lub zalecenia będą podpisane przez Przewodniczącego Konferencji i Dyrektora Generalnego. Jeden z tych egzemplarzy będzie złożony w archiwach Międzynarodowego Biura Pracy, drugi zaś do rąk Sekretarza Generalnego Narodów Zjednoczonych. Dyrektor Generalny zakomunikuje każdemu z Członków uwierzytelniony odpis konwencji lub zalecenia.

5. Jeżeli chodzi o konwencję:

a. konwencja będzie zakomunikowana wszystkim członkom celem jej ratyfikacji przez nich;

b. każdy z Członków zobowiązuje się w ciągu roku od daty zamknięcia sesji Konferencji (lub gdyby wskutek wyjątkowych okoliczności wykonanie tego w ciągu roku okazało się niemożliwe - to z chwilą, gdy ono będzie możliwe, jednak nie później, jak w ciągu osiemnastu miesięcy od daty zamknięcia sesji Konferencji) przedstawić konwencję władzy lub władzom, do których kompetencji sprawa należy, a to w celu przyobleczenia jej w ustawę albo do zastosowania środków innego rodzaju;

c. Członkowie zawiadomią Dyrektora Generalnego Międzynarodowego Biura Pracy o krokach, poczynionych na podstawie niniejszego artykułu celem przedłożenia konwencji władzy lub władzom kompetentnym, podając mu szczegółowe informacje co do władzy lub władz uważanych za kompetentne oraz co do przedsięwziętej przez nie akcji;

d. Członek, który otrzyma zgodę władzy lub władz kompetentnych, zakomunikuje swoją formalną ratyfikację konwencji Dyrektorowi Generalnemu i przedsięweźmie środki niezbędne dla wprowadzenia w życie przepisów tej konwencji;

e. jeżeli konwencja nie otrzyma zgody władzy lub władz kompetentnych, żaden inny obowiązek nie będzie ciążył na nim poza tym, iż winien on składać Dyrektorowi Generalnemu Międzynarodowego Biura Pracy, w odpowiednich terminach, zgodnie z tym, co postanowi Rada Administracyjna, sprawozdania co do stanu swego ustawodawstwa i praktyki, w kwestii stanowiącej przedmiot konwencji, wyszczególniając, w jakiej mierze wprowadzono w życie lub ma się zamiar wprowadzić w życie postanowienia konwencji w drodze ustawodawczej, w drodze administracyjnej, w drodze umów zbiorowych lub w jakiejkolwiek innej drodze - i wskazując, jakie trudności stoją na przeszkodzie ratyfikacji takiej konwencji albo tę ratyfikację opóźniają.

6. Jeżeli chodzi o zalecenie:

a. zalecenie będzie zakomunikowane wszystkim Członkom dla zbadania, celem urzeczywistnienia go drogą krajowego ustawodawstwa lub w inny sposób;

b. każdy z Członków zobowiązuje się w ciągu roku od daty zamknięcia sesji Konferencji (lub gdyby wskutek wyjątkowych okoliczności wykonanie tego w ciągu roku okazało się niemożliwym - to z chwilą, gdy ono będzie możliwe, jednak nie później, niż w ciągu osiemnastu miesięcy od daty zamknięcia sesji Konferencji), przedstawić zalecenie władzy lub władzom, do których kompetencji sprawa należy, a to w celu przyobleczenia ich w ustawę albo zastosowania do nich środków innego rodzaju;

c. Członkowie zawiadomią Dyrektora Generalnego Międzynarodowego Biura Pracy o krokach poczynionych na podstawie niniejszego artykułu celem przedłożenia zalecenia władzy lub władzom kompetentnym, podając mu szczegółowe informacje co do władzy lub władz uważanych za kompetentne oraz co do przedsięwziętej przez nie akcji;

d. poza zobowiązaniem przedłożenia zalecenia władzy lub władzom kompetentnym, żaden inny obowiązek nie ciąży na Członkach poza tym, że winni oni składać Dyrektorowi Generalnemu Międzynarodowego Biura Pracy w odpowiednich terminach, zgodnie z tym, co postanowi Rada Administracyjna - sprawozdania co do stanu swoich ustawodawstw i praktyki, dotyczących kwestyj, które stanowią przedmiot zalecenia, wyszczególniając, w jakiej mierze zastosowano się lub ma się zamiar zastosować do postanowień zalecenia, oraz wskazując, jakie zmiany tych postanowień zostały uznane lub mogą być uznane za potrzebne, aby pozwolić im na przyjęcie lub stosowanie tych postanowień.

7. W wypadku, gdy chodzi o państwo federalne, będą stosowane następujące postanowienia:

a. w stosunku do konwencyj i zaleceń, co do których rząd federalny uważa, że - zgodnie z jego ustrojem konstytucyjnym - właściwą jest akcja federalna, zobowiązania Państwa federalnego będą te same, co zobowiązania Członków, którzy nie są Państwami federalnymi;

b. w stosunku do konwencyj i zaleceń, co do których rząd federalny uważa co do ich całości lub części, iż zgodnie z jego ustrojem konstytucyjnym - akcja ze strony Państw związkowych, prowincyj lub kantonów jest bardziej właściwa od akcji federalnej, rzeczony rząd federalny winien:

i. zawrzeć zgodnie ze swoją Konstytucją oraz Konstytucjami danych Państw związkowych, prowincyj lub kantonów - skuteczne układy, aby te konwencje i zalecenia, zostały przedłożone, najpóźniej w przeciągu osiemnastu miesięcy od zamknięcia sesji Konferencji, właściwym władzom federalnym lub władzom państw związkowych, prowincyj lub kantonów celem przedsięwzięcia akcji ustawodawczej lub jakiejkolwiek innej;

ii. poczynić z zastrzeżeniem zgody rządów danych Państw związkowych, prowincyj lub kantonów kroki dla ustanowienia periodycznych konsultacyj między władzami federalnymi z jednej strony, a władzami Państw związkowych, prowincyj lub kantonów z drugiej - celem rozwinięcia wewnątrz Państwa federalnego skoordynowanej akcji, mającej wprowadzić w życie postanowienia tych konwencyj i zaleceń;

iii. powiadomić Dyrektora Generalnego Międzynarodowego Biura Pracy o krokach, poczynionych na zasadzie niniejszego artykułu, celem przedłożenia tych konwencyj i zaleceń właściwym władzom federalnym Państw związkowych, prowincyj lub kantonów, poddając mu szczegółowe informacje co do władz, uważanych za właściwe oraz co do powziętych przez nie decyzyj;>/li>

iv. w przedmiocie każdej z tych konwencyj, której nie ratyfikował, składać Dyrektorowi Generalnemu Międzynarodowego Biura Pracy w odpowiednich terminach zgodnie z tym, co postanowi Rada Administracyjna - sprawozdania co do stanu ustawodawstwa i praktyki federacji i państw związkowych, prowincyj lub kantonów, wyszczególniając, w jakiej mierze wprowadzono w życie lub ma się zamiar wprowadzić w życie wszelkie postanowienia konwencji w drodze ustawodawczej, administracyjnej, w drodze układów zbiorowych lub w jakiejkolwiek innej drodze;

v. w przedmiocie każdego z tych zaleceń składać Dyrektorowi Generalnemu Międzynarodowego Biura Pracy w odpowiednich terminach zgodnie z tym, co postanowi - Rada Administracyjna - sprawozdania co do stanu ustawodawstwa i praktyki federacji oraz jej państw związkowych, prowincyj lub kantonów w kwestiach, które stanowią przedmiot zalecenia, wyszczególniając, w jakiej mierze wprowadzono w życie lub ma się zamiar wprowadzić w życie postanowienia zalecenia, oraz wskazując, jakie zmiany tych postanowień zostały uznane lub mogą być uznane za potrzebne celem ich przyjęcia lub stosowania.

8. W żadnym razie przyjęcie przez Konferencję konwencji lub zalecenia lub ratyfikacja konwencji przez Członka nie mogą być uważane jako mające wpływ na jakąkolwiek ustawę, decyzję, zwyczaj lub umowę, zapewniające zainteresowanym pracownikom bardziej korzystne warunki aniżeli te, które przewiduje konwencja lub zalecenie.