Viadrina Logo
Jura Logo
Foto Logo

Article Comparison - Konwencja antydopingowa

Państwa członkowskie Rady Europy, inne państwa-strony Europejskiej konwencji kulturalnej, inne państwa-sygnatariusze niniejszej konwencji,

mając na uwadze, że celem Rady Europy jest osiągnięcie większej jedności pomiędzy jej członkami w celu ochrony i urzeczywistnienia ideałów i zasad, które są ich wspólnym dziedzictwem, oraz wspierania ich rozwoju gospodarczego i społecznego;

świadome, że sport powinien odgrywać ważną rolę w dziedzinie ochrony zdrowia, w wychowaniu moralnym i fizycznym oraz propagowaniu międzynarodowego zrozumienia;

zaniepokojone wzrastającym używaniem środków dopingujących i stosowaniem metod dopingowych przez sportowców różnych dyscyplin i konsekwencji tego dla zdrowia zawodników i przyszłości sportu;

pamiętając, że zjawisko to zagraża zasadom etycznym i wartościom wychowawczym zawartym w Karcie olimpijskiej, Międzynarodowej karcie sportu i wychowania fizycznego UNESCO i Rezolucji (76)41 Komitetu Ministrów Rady Europy, znanej pod nazwą "Europejska karta sportu dla wszystkich";

uwzględniając przepisy antydopingowe, metody postępowania i deklaracje przyjęte przez międzynarodowe organizacje sportowe;

przekonane, że władze publiczne i organizacje sportowe są również współodpowiedzialne za walkę z dopingiem w sporcie, w szczególności poprzez zabezpieczenie właściwego, opartego na zasadzie fair play przebiegu zawodów sportowych i ochronę zdrowia ich uczestników;

uznając, że wyżej wymienione władze i organizacje w tym celu muszą ze sobą współpracować na wszystkich poziomach;

przypominając rezolucje w sprawie dopingu przyjęte na Konferencji Ministrów do Spraw Sportu Krajów Europejskich, a w szczególności Rezolucję nr 1 przyjętą podczas VI Konferencji w Rejkiawiku w 1989 r.;

przypominając, że Komitet Ministrów Rady Europy przyjął już Rezolucję (67)12 o dopingu sportowców, Zalecenie nr R(79)8 w sprawie dopingu w sporcie, Zalecenie nr R(84)19 w sprawie Europejskiej karty antydopingowej i Zalecenie nr R(88)12 w sprawie przeprowadzania poza zawodami bez uprzedzenia kontroli antydopingowej;

przypominając Zalecenie nr 5 w sprawie dopingu przyjęte przez II Międzynarodową Konferencję Ministrów i Wyższych Urzędników do Spraw Sportu i Wychowania Fizycznego, zorganizowaną przez UNESCO w Moskwie (1988);

zdecydowane prowadzić wspólnie dalszą, bardziej skuteczną akcję w celu ograniczenia, a następnie wyeliminowania dopingu ze sportu, przyjmując za podstawę wartości etyczne i środki praktyczne zawarte w tych dokumentach;

postanawiają, co następuje: