Viadrina Logo
Jura Logo
Foto Logo

Article Comparison - Konwencja Narodów Zjednoczonych o prawie morza

Artykuł 220
Zapewnianie przez państwa nadbrzeżne wykonania przepisów

1. Jeżeli statek dobrowolnie przebywa w porcie państwa lub w jego terminalu przybrzeżnym, państwo to może, z zastrzeżeniem rozdziału 7, wszcząć postępowanie w odniesieniu do naruszenia jego ustaw i innych przepisów prawnych wydanych zgodnie z niniejszą konwencją lub naruszenia stosownych międzynarodowych norm i standardów w zakresie zapobiegania, zmniejszania i kontroli zanieczyszczenia ze statków, jeżeli takie naruszenie miało miejsce na morzu terytorialnym lub w wyłącznej strefie ekonomicznej tego państwa.

2. Jeżeli istnieją uzasadnione podstawy do przypuszczania, że statek płynący po morzu terytorialnym państwa naruszył podczas tego przepływu ustawy i inne przepisy prawne tego państwa wydane zgodnie z niniejszą konwencją lub naruszył stosowne międzynarodowe normy i standardy w zakresie zapobiegania, zmniejszania i kontroli zanieczyszczenia ze statków, państwo to, bez uszczerbku dla stosowania odnośnych postanowień rozdziału 3 części II, może przeprowadzić fizyczną inspekcję statku związaną z naruszeniem i może, jeżeli dowody za tym przemawiają, z zastrzeżeniem rozdziału 7, wszcząć postępowanie, łącznie z zatrzymaniem statku zgodnie ze swoim prawem wewnętrznym.

3. Jeżeli istnieją uzasadnione podstawy do przypuszczania, że statek płynący w wyłącznej strefie ekonomicznej lub po morzu terytorialnym państwa naruszył w wyłącznej strefie ekonomicznej stosowne międzynarodowe normy i standardy w zakresie zapobiegania, zmniejszania i kontroli zanieczyszczenia ze statków lub ustawy i inne przepisy prawne tego państwa zgodne z takimi normami i standardami, państwo to może żądać od statku udzielenia informacji dotyczących nazwy statku i portu jego rejestracji, ostatniego i następnego portu zawinięcia oraz innych odpowiednich informacji potrzebnych do ustalenia, czy nastąpiło naruszenie.

4. Państwa wydają ustawy i inne przepisy prawne oraz stosują inne środki, aby statki podnoszące ich banderę spełniały żądania dotyczące udzielania informacji zgodnie z ustępem 3.

5. Jeżeli istnieją uzasadnione podstawy do przypuszczania, że statek płynący w wyłącznej strefie ekonomicznej lub po morzu terytorialnym państwa dopuścił się w wyłącznej strefie ekonomicznej naruszenia, o którym mowa w ustępie 3, które doprowadziło do znaczącego zrzutu powodującego poważne zanieczyszczenie środowiska morskiego lub groźbę takiego zanieczyszczenia, państwo to może przeprowadzić fizyczną inspekcję statku w związku z naruszeniem, jeżeli statek odmówił udzielenia informacji lub jeżeli informacje udzielone przez statek w sposób widoczny odbiegają od oczywistej sytuacji faktycznej i jeżeli okoliczności sprawy uzasadniają taką inspekcję.

6. Jeżeli istnieją wyraźne, obiektywne dowody, że statek płynący w wyłącznej strefie ekonomicznej lub po morzu terytorialnym państwa dopuścił się w wyłącznej strefie ekonomicznej naruszenia, o którym mowa w ustępie 3, które doprowadziło do zrzutu powodującego poważną szkodę lub zagrożenie poważną szkodą dla wybrzeża państwa nadbrzeżnego lub jego interesów związanych z wybrzeżem albo dla jakichkolwiek zasobów jego morza terytorialnego lub wyłącznej strefy ekonomicznej, państwo to może, z zastrzeżeniem rozdziału 7 i pod warunkiem, że dowody za tym przemawiają, wszcząć postępowanie łącznie z zatrzymaniem statku, zgodnie ze swoim prawem wewnętrznym.

7. Niezależnie od postanowień ustępu 6, w przypadkach gdy za pośrednictwem właściwej organizacji międzynarodowej lub w inny uzgodniony sposób ustanowiono odpowiednie procedury, przy pomocy których zapewnia się spełnianie wymagań dotyczących złożenia kaucji lub innego odpowiedniego zabezpieczenia finansowego, państwo nadbrzeżne, jeżeli jest związane takimi procedurami, zezwala statkowi na kontynuowanie podróży.

8. Postanowienia ustępów 3, 4, 5, 6 i 7 mają również zastosowanie w odniesieniu do wewnętrznych ustaw i innych przepisów prawnych wydanych zgodnie z ustępem 6 artykułu 211.