Viadrina Logo
Jura Logo
Foto Logo

Document Comparison

Międzynarodowa Konwencja o pomierzaniu pojemności statków


Umawiające się Rządy,

pragnąc ustanowić jednolite zasady i przepisy dotyczące ustalania pojemności statków odbywających podróże międzynarodowe,

zważywszy, że cel ten najlepiej można osiągnąć przez zawarcie konwencji,

uzgodniły, co następuje:

Artykuł 1
Ogólne zobowiązania wynikające z konwencji

Umawiające się Rządy zobowiązują się stosować postanowienia niniejszej konwencji i załączników stanowiących jej integralną część. Wszelkie powoływanie się na niniejszą konwencję oznacza jednocześnie powołanie się na te załączniki.

Artykuł 2
Określenia

W rozumieniu niniejszej konwencji, jeżeli wyraźnie nie postanowiono inaczej:

1) "prawidła" oznaczają prawidła zawarte w załącznikach do niniejszej konwencji;

2) "władza administracyjna" oznacza rząd państwa, którego banderę statek podnosi;

3) "podróż międzynarodowa" oznacza podróż morską z kraju, do którego ma zastosowanie niniejsza konwencja, do portu położonego poza tym krajem lub odwrotnie. Pod tym względem każde terytorium, za którego stosunki międzynarodowe odpowiedzialny jest Umawiający się Rząd lub dla którego władzą administracyjną jest Organizacja Narodów Zjednoczonych, traktowane jest jako oddzielny kraj;

4) "pojemność brutto" oznacza miarę całkowitej wielkości statku ustaloną zgodnie z postanowieniami niniejszej konwencji:

5) "pojemność netto" oznacza miarę użytkowej pojemności statku ustaloną zgodnie z postanowieniami niniejszej konwencji;

6) "nowy statek" oznacza statek, którego stępkę położono lub który znajduje się w podobnym stadium budowy w dniu wejścia w życie niniejszej konwencji lub po tym dniu;

7) "istniejący statek" oznacza statek, który nie jest statkiem nowym;

8) "długość" oznacza 96% całkowitej długości wodnicy znajdującej się w odległości równej 85% najmniejszej wysokości bocznej mierzonej od górnej krawędzi stępki lub długość mierzoną od przedniej krawędzi dziobnicy do osi trzonu sterowego na tej wodnicy, jeżeli długość ta jest większa. Na statkach z przegłębieniem konstrukcyjnym długość tę mierzy się na wodnicy równoległej do wodnicy konstrukcyjnej;

9) "Organizacja" oznacza Międzyrządową Morską Organizację Doradczą.

Artykuł 3
Zastosowanie

1. Niniejsza konwencja ma zastosowanie do następujących statków odbywających podróże międzynarodowe:

a) statków zarejestrowanych w krajach, których rządy są Umawiającymi się Rządami;

b) statków zarejestrowanych na terytoriach, do których ma zastosowanie niniejsza konwencja w myśl artykułu 20;

c) statków nie zarejestrowanych, podnoszących banderę państwa, którego rząd jest Umawiającym się Rządem.

2. Niniejsza konwencja ma zastosowanie do:

a) nowych statków;

b) istniejących statków poddanych takim zmianom konstrukcyjnym lub przebudowie, które władza administracyjna uzna za mające zasadniczy wpływ na zmianę ich dotychczasowej pojemności brutto;

c) istniejących statków, jeżeli zażąda tego właściciel, oraz

d) wszystkich istniejących statków po upływie dwunastu lat od dnia wejścia w życie konwencji, z tym że takie statki, z wyjątkiem wymienionych w pkt b) i c) niniejszego ustępu, powinny zachować swoje posiadane wtedy pojemności w celu stosowania wobec nich odpowiednich wymagań innych istniejących konwencji międzynarodowych.

3. Statki istniejące, do których zastosowano postanowienia niniejszej konwencji na podstawie ustępu 2 pkt c) niniejszego artykułu, nie zachowują swoich pojemności ustalonych przez władzę administracyjną zgodnie z przepisami stosowanymi przed wejściem w życie niniejszej konwencji dla statków odbywających podróże międzynarodowe.

Artykuł 4
Wyjątki

1. Niniejsza konwencja nie ma zastosowania do:

a) okrętów wojennych

oraz

b) statków o długości mniejszej od 24 m (79 stóp).

2. Żadne postanowienia niniejszej konwencji nie mają zastosowania do statków uprawiających żeglugę wyłącznie:

a) na Wielkich Jeziorach Ameryki Północnej oraz na rzece Świętego Wawrzyńca ograniczonej od wschodu loksodromą łączącą Przylądek des Rosiers z Przylądkiem West Point Wyspy Anticosti, a na północ od Wyspy Anticosti południkiem 63[o] długości zachodniej;

b) na Morzu Kaspijskim oraz

c) na rzekach La Plata, Parana oraz Urugwaj ograniczonych od wschodu loksodromą łączącą Punta Rasa (Cabo San Antonio) w Argentynie i Punta del Este w Urugwaju.

Artykuł 5
Siła wyższa

1. Statek, który w chwili wyjścia w jakąkolwiek podróż nie podlegał postanowieniom niniejszej konwencji, nie będzie im również podlegał w razie jakiegokolwiek zboczenia z zamierzonej trasy podróży, jeżeli zboczenie to zostało spowodowane niepogodą lub jakąkolwiek inną przyczyną o charakterze siły wyższej.

2. Przy stosowaniu postanowień niniejszej konwencji Umawiające się Rządy rozpatrzą w sposób właściwy każde zboczenie z trasy lub opóźnienie statku spowodowane niepogodą lub jakąkolwiek inną przyczyną o charakterze siły wyższej.

Artykuł 6
Ustalanie pojemności

Ustalanie pojemności statków brutto i netto będzie dokonywane przez władzę administracyjną, która jednak może powierzyć tę czynność uznanym przez siebie osobom lub instytucjom. W każdym wypadku zainteresowana władza administracyjna bierze na siebie pełną odpowiedzialność za ustalenie pojemności statków brutto i netto.

Artykuł 7
Wydanie świadectwa

1. Każdemu statkowi, którego pojemność brutto i netto zostały ustalone zgodnie z niniejszą konwencją, należy wydać międzynarodowe świadectwo pomiarów (1969).

2. Świadectwo takie wydaje władza administracyjna albo jakakolwiek osoba lub instytucja należycie przez nią upoważniona. W każdym wypadku władza administracyjna bierze na siebie pełną odpowiedzialność za świadectwo.

Artykuł 8
Wydanie świadectwa przez inny rząd

1. Umawiający się Rząd może na wniosek innego Umawiającego się Rządu ustalić pojemność statku brutto i netto i wydać lub upoważnić do wydania statkowi międzynarodowego świadectwa pomiarowego (1969) zgodnie z niniejszą konwencją.

2. Kopię świadectwa oraz kopię obliczeń pojemności należy przekazać możliwie jak najszybciej rządowi występującemu o wydanie świadectwa.

3. Świadectwo wydane w ten sposób będzie zawierało stwierdzenie, że wydano je na wniosek rządu państwa, którego banderę statek podnosi lub będzie podnosił; ma ono taką samą moc oraz takie samo uznanie jak świadectwo wydane na podstawie artykułu 7.

4. Nie wydaje się międzynarodowego świadectwa pomiarowego (1969) statkowi podnoszącemu banderę państwa, którego rząd nie jest Umawiającym się Rządem

Artykuł 9
Forma świadectwa

1. Świadectwo sporządza się w urzędowym języku lub językach kraju, który je wydaje. Jeżeli językiem tym nie jest angielski ani francuski, to tekst będzie zawierał tłumaczenie na jeden z tych języków.

2. Forma świadectwa będzie odpowiadała wzorowi podanemu w załączniku II.

Artykuł 10
Unieważnienie świadectwa

1. Z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w prawidłach międzynarodowe świadectwo pomiarowe (1969) traci moc i będzie unieważnione przez władzę administracyjną, w razie gdy nastąpiły takie zmiany w urządzeniu, w konstrukcji, w pojemności, w użytkowaniu pomieszczeń, w całkowitej liczbie pasażerów, którą statek może przewozić, określonej świadectwem pasażerskim statku, w wyznaczonych liniach ładunkowych lub dopuszczalnym zanurzeniu statku, że zachodzi konieczność zwiększenia pojemności brutto lub pojemności netto.

2. Świadectwo wydane statkowi przez władzę administracyjną traci moc w razie przekazania tego statku po banderę innego państwa, z wyjątkiem wypadku przewidzianego w ustępie 3 niniejszego artykułu.

3. Po przekazaniu statku pod banderę innego państwa, którego rząd jest Umawiającym się Rządem, międzynarodowe świadectwo pomiarowe (1969) pozostaje w mocy w okresie nie przekraczającym trzech miesięcy albo do czasu wystawienia przez władzę administracyjną innego zastępującego je międzynarodowego świadectwa pomiarowego (1969), w zależności od tego, który termin jest wcześniejszy. Umawiający się Rząd państwa, którego banderę statek uprzednio podnosił, przekaże władzy administracyjnej, w możliwie krótkim czasie po przekazaniu statku, kopię świadectwa posiadanego przez statek w chwili przekazania oraz kopie odpowiednich obliczeń pojemności.

Artykuł 11
Uznanie świadectwa

Świadectwo wydane zgodnie z niniejszą konwencją w imieniu Umawiającego się Rządu będzie uznawane przez inne Umawiające się Rządy i dla wszystkich celów objętych niniejszą konwencją będzie traktowane jako posiadające taką samą moc jak świadectwa przez nie wydane.

Artykuł 12
Inspekcja

1. Statek podnoszący banderę państwa, którego rząd jest Umawiającym się Rządem, podlega podczas pobytu w portach innych Umawiających się Rządów inspekcji urzędników należycie upoważnionych przez te rządy. Inspekcję taką należy ograniczyć do sprawdzenia:

a) czy statek posiada ważne międzynarodowe świadectwo pomiarowe (1969) oraz

b) czy zasadnicza charakterystyka statku odpowiada danym zawartym w tym świadectwie.

2. Wykonywanie takiej inspekcji w żadnym wypadku nie może powodować przestoju statku.

3. Jeżeli inspekcja ujawni, że zasadnicza charakterystyka statku różni się od danych zawartych w międzynarodowym świadectwie pomiarowym (1969) w sposób powodujący zwiększenie pojemności brutto lub pojemności netto, należy niezwłocznie powiadomić o tym rząd państwa, którego banderę statek podnosi.

Artykuł 13
Przywileje

Nie można domagać się przywilejów wynikających z niniejszej konwencji na korzyść jakiegokolwiek statku, jeżeli nie ma on ważnego świadectwa wydanego na jej podstawie.

Artykuł 14
Poprzednie umowy, konwencje i porozumienia

1. Wszystkie inne umowy, konwencje i porozumienia pomiędzy Rządami będącymi Stronami niniejszej konwencji, dotyczące spraw związanych z pojemnością i obecnie obowiązujące, zachowują swą moc w pełni i w całości na okres ich ważności w odniesieniu do:

a) statków, do których niniejsza konwencja nie ma zastosowania, oraz

b) statków, do których niniejsza konwencja ma zastosowanie tylko w zakresie spraw nie uregulowanych wyraźnie jej postanowieniami.

2. Jednakże w razie gdy takie umowy, konwencje lub porozumienia są sprzeczne z postanowieniami niniejszej konwencji, obowiązują postanowienia niniejszej konwencji.

Artykuł 15
Przekazywanie informacji

Umawiające się Rządy zobowiązują się do zawiadomienia Organizacji i złożenia jej:

a) wystarczającej liczby wzorów swoich świadectw wydawanych zgodnie z postanowieniami niniejszej konwencji, w celu rozesłania Umawiającym się Rządom,

b) tekstów ustaw, dekretów, rozporządzeń, przepisów oraz innych dokumentów, jakie zostaną wydane we wszelkich sprawach wchodzących w zakres niniejszej konwencji, oraz

c) wykazu nierządowych organów upoważnionych do działania w ich imieniu w sprawach dotyczących pojemności, w celu rozesłania Umawiającym się Rządom.

Artykuł 16
Podpisanie, przyjęcie i przystąpienie

1. Niniejsza konwencja będzie otwarta do podpisania w ciągu sześciu miesięcy od dnia 23 czerwca 1969 r., a następnie będzie otwarta do przystąpienia. Rządy państw członków Organizacji Narodów Zjednoczonych, członków organizacji wyspecjalizowanych, Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej lub stron Statutu Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości mogą stać się stronami konwencji przez:

a) podpisanie bez zastrzeżenia co do przyjęcia;

b) podpisanie z zastrzeżeniem przyjęcia i późniejsze przyjęcie lub

c) przystąpienie.

2. Przyjęcie lub przystąpienie następuje przez złożenie Organizacji dokumentu przyjęcia lub przystąpienia. Organizacja będzie informowała wszystkie rządy, które podpisały niniejszą konwencję lub przystąpiły do niej, o każdym nowym przyjęciu lub przystąpieniu oraz o dacie złożenia odpowiednich dokumentów. Organizacja będzie również informowała wszystkie rządy, które już podpisały konwencję, o każdym podpisaniu, jakie nastąpi w ciągu sześciu miesięcy od dnia 23 czerwca 1969 r.

Artykuł 17
Wejście w życie

1. Niniejsza konwencja wejdzie w życie po upływie dwudziestu czterech miesięcy od dnia, w którym nie mniej niż dwadzieścia pięć rządów państw posiadających łącznie flotę handlową stanowiącą nie mniej niż sześćdziesiąt pięć procent pojemności brutto światowej floty handlowej podpisze konwencję bez zastrzeżenia co do przyjęcia albo złoży dokumenty przyjęcia lub przystąpienia zgodnie z artykułem 16. Organizacja powiadomi wszystkie rządy, które podpisały niniejszą konwencję lub przystąpiły do niej, o dacie, w której konwencja wchodzi życie.

2. W stosunku do rządów, które złożyły dokumenty przyjęcia lub przystąpienia do niniejszej konwencji w okresie dwudziestu czterech miesięcy wymienionych w ustępie 1 niniejszego artykułu, przyjęcie lub przystąpienie nabiera mocy w dniu wejścia w życie niniejszej konwencji albo w trzy miesiące od dnia złożenia dokumentu przyjęcia lub przystąpienia, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza.

3. W stosunku do rządów, które złożyły dokument przyjęcia lub przystąpienia do niniejszej konwencji po dniu jej wejścia w życie, Konwencja nabierze mocy po upływie trzech miesięcy od dnia złożenia takiego dokumentu.

4. Po dniu, w którym zostaną spełnione wszystkie warunki wymagane do wejścia w życie poprawki do niniejszej konwencji lub w wypadku poprawki przyjętej jednomyślnie po dniu, w którym zostaną załatwione wszystkie formalności przyjęcia w myśl artykułu 18 ustęp 2 pkt b), każde przyjęcie lub przystąpienie będzie uważane za dotyczące konwencji wraz z tą poprawką.

Artykuł 18
Poprawki

1. Niniejsza konwencja może być zmieniona na wniosek Umawiającego się Rządu zgodnie z procedurą określoną w jednym z ustępów niniejszego artykułu.

2. Poprawka przyjęta jednomyślnie:

a) Na wniosek Umawiającego się Rządu zaproponowana przez niego poprawka do niniejszej konwencji zostanie przez Organizację podana do wiadomości wszystkim Umawiającym się Rządom do rozpatrzenia w celu uzyskania jednomyślnego przyjęcia.

b) Każda taka poprawka wejdzie w życie po upływie dwunastu miesięcy od dnia przyjęcia jej przez wszystkie Umawiające się Rządy, chyba że zostanie uzgodniony wcześniejszy termin. Umawiający się Rząd, który nie zawiadomi Organizacji o przyjęciu lub odrzuceniu poprawki w ciągu dwudziestu czterech miesięcy od dnia otrzymania pierwszego zawiadomienia o niej, będzie uważany za przyjmujący poprawkę.

3. Poprawka przyjęta po rozpatrzeniu przez Organizację:

a) Na wniosek Umawiającego się Rządu zaproponowana przez niego poprawka do niniejszej konwencji będzie rozpatrzona przez Organizację. Poprawka przyjęta większością dwóch trzecich obecnych i głosujących w Komitecie Bezpieczeństwa na Morzu Organizacji zostanie podana do wiadomości wszystkim członkom i wszystkim Umawiającym się Rządom w terminie co najmniej sześciu miesięcy przed jej rozpatrzeniem przez Zgromadzenie Organizacji.

b) Poprawka przyjęta większością dwóch trzecich obecnych i głosujących w Zgromadzeniu zostanie przez Organizację podana do wiadomości wszystkim Umawiającym się Rządom w celu jej przyjęcia.

c) Poprawka taka wchodzi w życie po upływie dwunastu miesięcy od dnia przyjęcia jej przez dwie trzecie Umawiających się Rządów. Poprawka wchodzi w życie w odniesieniu do wszystkich Umawiających się Rządów, z wyjątkiem tych, które przed wejściem jej w życie złożą oświadczenie, że nie przyjmują tej poprawki.

d) Zgromadzenie większością dwóch trzecich obecnych i głosujących, włączając w to dwie trzecie Rządów reprezentowanych w Komitecie Bezpieczeństwa na Morzu, a obecnych i głosujących w Zgromadzeniu, może zaproponować w czasie uchwalania poprawki uznanie jej za tak ważną, że każdy Umawiający się Rząd, który złoży oświadczenie na podstawie pkt c) niniejszego ustępu i który nie przyjmie poprawki w ciągu dwunastu miesięcy od dnia jej wejścia w życie, przestanie być po upływie tego okresu stroną niniejszej konwencji. Uchwała taka powinna być uprzednio przyjęta przez dwie trzecie Umawiających się Rządów.

e) Żadne z postanowień niniejszego ustępu nie stoi na przeszkodzie, aby Umawiający się Rząd, który uprzednio zaproponował postępowanie przewidziane w niniejszym ustępie dla wprowadzenia poprawki do niniejszej konwencji, podjął w dowolnym czasie takie postępowanie odmienne, jakie uzna za wskazane, zgodnie z postanowieniami ustępu 2 lub 4 niniejszego artykułu.

4. Poprawka przyjęta przez konferencję:

a) Na wniosek Umawiającego się Rządu, poparty przez co najmniej jedną trzecią Umawiających się Rządów. Organizacja zwoła Konferencję rządów dla rozpatrzenia poprawek do niniejszej konwencji.

b) Każda poprawka uchwalona przez taką konferencję większością dwóch trzecich obecnych i głosujących Umawiających się Rządów będzie podana przez Organizację do wiadomości wszystkim Umawiającym się Rządom w celu jej przyjęcia.

c) Poprawka taka wchodzi w życie po upływie dwunastu miesięcy od dnia przyjęcia jej przez dwie trzecie Umawiających się Rządów. Poprawka wchodzi w życie w odniesieniu do wszystkich Umawiających się Rządów, z wyjątkiem tych, które przed wejściem jej w życie złożą oświadczenie, że nie przyjmują tej poprawki.

d) Konferencja zwołana w myśl postanowień pkt a) niniejszego ustępu może podczas uchwalania poprawki uznać ją większością dwóch trzecich obecnych i głosujących za tak ważną, że każdy Umawiający się Rząd, który złoży oświadczenie na podstawie pkt c) niniejszego ustępu i który nie przyjmie poprawki w ciągu dwunastu miesięcy od dnia jej wejścia w życie, przestanie być po upływie tego okresu stroną niniejszej konwencji.

5. Organizacja będzie powiadamiała wszystkie Umawiające się Rządy o wszelkich poprawkach, które mogą wejść w życie na podstawie niniejszego artykułu oraz o dacie wejścia w życie każdej takiej poprawki.

6. Każde przyjęcie lub oświadczenie zgodne z postanowieniami niniejszego artykułu będzie dokonane przez złożenie odpowiedniego dokumentu Organizacji, która powiadomi wszystkie Umawiające się Rządy o otrzymaniu dokumentu przyjęcia lub o otrzymaniu oświadczenia.

Artykuł 19
Wypowiedzenie

1. Niniejsza konwencja może być wypowiedziana przez każdy Umawiający się Rząd w każdej chwili po upływie pięciu lat od daty wejścia jej w życie w odniesieniu do tego rządu.

2. Wypowiedzenie będzie dokonane przez złożenie odpowiedniego dokumentu Organizacji, która powiadomi wszystkie pozostałe Umawiające się Rządy o otrzymaniu każdego takiego wypowiedzenia oraz o dacie jego otrzymania.

3. Wypowiedzenie nabiera mocy po upływie jednego roku od daty otrzymania przez Organizację odpowiedniego dokumentu lub po upływie dłuższego okresu, który może być podany w tym dokumencie.

Artykuł 20
Terytoria

1. a) Organizacja Narodów Zjednoczonych, jeżeli sprawuje władzę administracyjną na jakimś terytorium, lub którykolwiek Umawiający się Rząd odpowiedzialny za stosunki międzynarodowe jakiegoś terytorium możliwie jak najszybciej przekonsultują z władzami danego terytorium rozciągnięcie na nie niniejszej konwencji i mogą w każdym czasie oświadczyć Organizacji w formie pisemnego zawiadomienia, że niniejszą konwencję rozciąga się na to terytorium.

b) Niniejsza konwencja zostanie rozciągnięta na terytorium określone w zawiadomieniu z dniem otrzymania zawiadomienia lub z inną datą w nim podaną.

2. a) Organizacja Narodów Zjednoczonych lub którykolwiek Umawiający się Rząd, który złożył oświadczenie zgodnie z postanowieniem ustępu 1 pkt a) niniejszego artykułu, może w dowolnym czasie, po upływie pięciu lat od daty rozciągnięcia konwencji na dane terytorium, oświadczyć Organizacji w formie pisemnego zawiadomienia, że rozciągnięcie niniejszej konwencji ustaje w stosunku do terytorium wymienionego w zawiadomieniu.

b) Rozciągnięcie niniejszej konwencji ustaje w stosunku do terytorium wymienionego w zawiadomieniu po upływie jednego roku od dnia otrzymania zawiadomienia przez Organizację lub po upływie dłuższego czasu podanego w zawiadomieniu.

3. Organizacja będzie zawiadamiała wszystkie Umawiające się Rządy o rozciągnięciu niniejszej konwencji na każde terytorium zgodnie z ustępem 1 niniejszego artykułu, jak również o ustaniu takiego rozciągnięcia zgodnie z postanowieniami ustępu 2, podając w każdym wypadku datę, od której niniejsza konwencja została rozciągnięta albo od której rozciągnięcie to ustało.

Artykuł 21
Złożenie na przechowanie i rejestracja

1. Niniejsza konwencja zostanie złożona w Organizacji, a Sekretarz Generalny Organizacji przekaże jej uwierzytelnione odpisy wszystkim rządom - sygnatariuszom oraz wszystkim rządom, które przystąpią do niniejszej konwencji.

2. Natychmiast po wejściu w życie niniejszej konwencji tekst jej zostanie przekazany przez Sekretarza Generalnego Organizacji Sekretariatowi Organizacji Narodów Zjednoczonych do zarejestrowania i opublikowania zgodnie z artykułem 102 Karty Narodów Zjednoczonych.

Artykuł 22
Języki

Niniejszą konwencję sporządzono w jednym egzemplarzu w językach angielskim i francuskim, przy czym obydwa teksty są jednakowo autentyczne. Oficjalne tłumaczenia na język rosyjski i hiszpański zostaną sporządzone i złożone na przechowanie wraz z podpisanym oryginałem.


Na dowód powyższego niżej podpisani, należycie w tym celu upoważnieni przez swoje rządy, podpisali niniejszą konwencję.

Sporządzono w Londynie dnia dwudziestego trzeciego czerwca 1969 r.