1. Sekretarz Generalny Narodów Zjednoczonych sporządza i prowadzi listę pojednawców złożoną z wykwalifikowanych prawników. W tym celu każde państwo będące członkiem Narodów Zjednoczonych lub stroną niniejszej konwencji będzie zaproszone do wyznaczenia dwóch pojednawców, a nazwiska tak wyznaczonych osób tworzyć będą tę listę. Kadencja pojednawcy, wliczając w to kadencję jakiegokolwiek pojednawcy wyznaczonego do wypełnienia nieprzewidzianego wakatu, trwa pięć lat i może być ponowiona. Pojednawca, którego kadencja upłynęła, będzie nadal pełnił wszelkie funkcje, do których został wybrany na podstawie następnego ustępu.

2. Gdy wniosek zostanie skierowany do Sekretarza Generalnego na podstawie artykułu 66, Sekretarz Generalny przedłoży spór komisji pojednawczej ukonstytuowanej w następujący sposób:

Państwo lub państwa stanowiące jedną ze stron sporu mianują:

a) jednego pojednawcę posiadającego obywatelstwo tego państwa lub jednego z tych państw, który może być wybrany zarówno z listy wymienionej w ustępie 1, jak i spoza niej, oraz

b) jednego pojednawcę nie posiadającego obywatelstwa tego państwa lub jednego z tych państw, wybranego z listy.

Państwo lub państwa stanowiące drugą stronę sporu mianują dwóch pojednawców w ten sam sposób. Czterech pojednawców wybieranych przez strony należy mianować w ciągu sześćdziesięciu dni następujących po dniu, w którym Sekretarz Generalny otrzymał wniosek.

Czterej pojednawcy w ciągu sześćdziesięciu dni, następujących po dniu ostatniej z ich nominacji, mianują piątego pojednawcę, wybranego z listy, który będzie przewodniczącym.

Jeżeli mianowanie przewodniczącego bądź któregokolwiek z pozostałych pojednawców nie zostało dokonane w okresie przepisanym wyżej dla takiego mianowania, zostanie ono dokonane przez Sekretarza Generalnego w ciągu sześćdziesięciu dni następujących po upływie tego okresu. Mianowanie przewodniczącego może być dokonane przez Sekretarza Generalnego z listy bądź spośród członków Komisji Prawa Międzynarodowego. Każdy z okresów, w których nominacje muszą być dokonane, może być przedłużony w drodze porozumienia między stronami sporu.

Jakikolwiek wakat uzupełnia się w sposób przepisany dla pierwotnego mianowania.

3. Komisja pojednawcza decyduje o swej własnej procedurze. Komisja, za zgodą stron sporu, może zaprosić każdą stronę traktatu do przedłożenia jej swoich poglądów ustnie lub pisemnie. Decyzje i zalecenia Komisji zapadają większością głosów pięciu członków.

4. Komisja może zwrócić uwagę stron sporu na wszelkie środki, które mogłyby ułatwić jego polubowne załatwienie.

5. Komisja wysłuchuje strony, bada roszczenia i sprzeciwy oraz czyni propozycje stronom w celu osiągnięcia polubownego załatwienia sporu.

6. Komisja złoży sprawozdanie w ciągu dwunastu miesięcy od jej ukonstytuowania się. Jej sprawozdanie zostanie złożone Sekretarzowi Generalnemu oraz przesłane stronom sporu. Sprawozdanie Komisji, łącznie z wszelkimi zawartymi w nim wnioskami dotyczącymi faktów lub kwestii prawnych, nie będzie wiążące dla stron i ma wyłącznie charakter zaleceń przedłożonych stronom do rozważenia w celu ułatwienia polubownego załatwienia sporu.

7. Sekretarz Generalny udzieli Komisji pomocy i ułatwień, jakich może ona potrzebować. Wydatki Komisji będą pokrywane przez Narody Zjednoczone.