Viadrina Logo
Jura Logo
Foto Logo

Document Comparison

Międzynarodowa konwencja o gotowości do zwalczania zanieczyszczeń morza olejami oraz współpracy w tym zakresie


Strony niniejszej konwencji,

świadome potrzeby zachowania środowiska człowieka w ogóle, a środowiska morskiego w szczególności,

uznając poważne zagrożenie dla środowiska morskiego wynikające z wypadków zanieczyszczeń olejowych powodowanych przez statki, jednostki przybrzeżne, porty morskie i urządzenia do przeładunku oleju,

pomne, jakie znaczenie mają środki bezpieczeństwa i zapobiegania dla uniknięcia zanieczyszczeń morza olejami w pierwszej kolejności oraz potrzeby ścisłego stosowania istniejących międzynarodowych instrumentów prawnych odnoszących się do bezpieczeństwa życia na morzu i zapobiegania zanieczyszczaniu morza, w szczególności Międzynarodowej konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu z 1974 r., wraz z poprawkami, oraz Międzynarodowej konwencji o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki z 1973 r., zmienionej Protokołem uzupełniającym z 1978 r., wraz z poprawkami, a także szybkiego wprowadzenia wyższych standardów w projektowaniu, eksploatacji i utrzymaniu statków przewożących olej i jednostek przybrzeżnych,

pomne także tego, że w razie wypadku zanieczyszczenia morza olejami, szybka i efektywna akcja jest istotna dla zminimalizowania szkody, jaka może wyniknąć z takiego wypadku,

podkreślając znaczenie efektywnego przygotowania do zwalczania wypadków zanieczyszczeń morza olejami i ważnej roli, jaką mogą odegrać w tym zakresie przemysł rafineryjny i transport morski,

uznając dalej znaczenie wzajemnej pomocy i międzynarodowej współpracy związanej z tymi sprawami, włączając wymianę informacji o możliwościach państw do reagowania na wypadki zanieczyszczeń olejowych, przygotowanie planów zwalczania zanieczyszczeń olejowych, wymianę raportów o znaczących wypadkach, które mogą oddziaływać na środowisko morskie lub strefę brzegową i związane z tym interesy państw, oraz badania i rozwój odpowiednich sposobów zwalczania zanieczyszczeń olejowych w środowisku morskim,

uwzględniając zasadę "zanieczyszczający płaci" - jako ogólną zasadę międzynarodowego prawa o ochronie środowiska,

uwzględniając również znaczenie międzynarodowych instrumentów prawnych w sprawie odpowiedzialności i odszkodowań za szkody spowodowane zanieczyszczeniem olejami, włączając Międzynarodową konwencję o odpowiedzialności cywilnej za szkody spowodowane zanieczyszczeniem olejami z 1969 r. (CLC) i Międzynarodową konwencję o utworzeniu międzynarodowego funduszu odszkodowań za szkody spowodowane zanieczyszczeniem olejami z 1971 r. (FUND) oraz konieczność szybkiego wejścia w życie Protokołów z 1984 r. do konwencji CLC i FUND,

uwzględniając dalej znaczenie umów oraz porozumień dwustronnych i wielostronnych, włączając konwencje i umowy regionalne,

mając na uwadze odpowiednie postanowienia Konwencji Organizacji Narodów Zjednoczonych o prawie morza, a w szczególności jej części XII,

będąc świadome potrzeby popierania międzynarodowej współpracy i wzmacniania istniejących krajowych, regionalnych i ogólnoświatowych zdolności dotyczących reagowania i gotowości do zwalczania zanieczyszczeń morza olejami, biorąc pod uwagę specjalne potrzeby krajów rozwijających się, a w szczególności małych państw położonych na wyspach,

uważając, że cele te mogą być najlepiej osiągnięte przez zawarcie Międzynarodowej konwencji o gotowości i zwalczaniu zanieczyszczeń morza olejami oraz współpracy w tym zakresie,

uzgodniły, co następuje:

Artykuł 1
Postanowienia ogólne

(1) Strony zobowiązują się do podejmowania indywidualnie lub wspólnie wszelkich odpowiednich środków, zgodnie z postanowieniami niniejszej konwencji i jej załącznika, ażeby przygotować się i reagować na wypadek zanieczyszczenia morza olejami.

(2) Załącznik do niniejszej konwencji stanowi integralną część konwencji; powołanie się na niniejszą konwencję stanowi zarazem powołanie się na załącznik.

(3) Konwencji niniejszej nie stosuje się do jakiegokolwiek okrętu wojennego, floty pomocniczej ani do innych statków stanowiących własność państwa lub eksploatowanych przez nie i używanych czasowo wyłącznie w rządowej służbie niehandlowej. Jednakże każda ze Stron zapewni przez podjęcie odpowiednich środków nieutrudniających operacji statkami lub zdolności operacyjnych statków stanowiących jej własność bądź przez nią eksploatowanych, że będą one postępować zgodnie z niniejszą konwencją w takim zakresie, w jakim jest to słuszne i wykonalne.

Artykuł 2
Definicje

W rozumieniu niniejszej konwencji:

(1)  "olej" oznacza ropę naftową w każdej postaci, łącznie z surową ropą naftową, olejem paliwowym, szlamem, odpadami olejowymi oraz produktami rafinacji;

(2)  "wypadek zanieczyszczenia olejowego" oznacza zdarzenie lub szereg zdarzeń o wspólnej genezie, które powodują lub mogą powodować wylanie się oleju ze statku i które stwarzają lub mogą stworzyć zagrożenie dla środowiska morskiego lub wybrzeża albo dla interesów jednego lub więcej państw i które wymagają działań ratunkowych lub innych natychmiastowych reakcji;

(3)  "statek" oznacza jednostkę pływającą jakiegokolwiek typu, używaną w środowisku morskim, i obejmuje wodoloty, poduszkowce, statki podwodne i urządzenia pływające każdego typu;

(4)  "jednostka przybrzeżna" oznacza każdą stałą lub pływającą instalację lub konstrukcję przybrzeżną zaangażowaną w działalność poszukiwawczą, wydobywczą lub produkcyjną gazu lub oleju oraz w załadunek lub przeładunek oleju;

(5)  "porty morskie i urządzenia do przeładunku olejów" oznaczają te urządzenia, które stwarzają ryzyko wypadku zanieczyszczenia morza olejami i obejmuje między innymi porty morskie, terminale olejowe, rurociągi i inne olejowe urządzenia przeładunkowe;

(6)  "Organizacja" oznacza Międzynarodową Organizację Morską;

(7)  "Sekretarz Generalny" oznacza Sekretarza Generalnego Organizacji.

Artykuł 3
Plany zabezpieczenia przed zagrożeniem zanieczyszczeniem morza olejami

(1) (a) Każda Strona będzie wymagała, aby statki uprawnione do podnoszenia jej bandery były wyposażone w plan zabezpieczenia przed zagrożeniem zanieczyszczeniem morza olejami, zgodny z postanowieniami przyjętymi w tym celu przez Organizację.

(b) Statek zobowiązany do posiadania planu zabezpieczenia przed zagrożeniem zanieczyszczeniem morza olejami zgodnie z literą (a) podlega w czasie pobytu w porcie lub terminalu przybrzeżnym, które pozostają pod jurysdykcją Strony, inspekcji dokonywanej przez funkcjonariuszy należycie upoważnionych przez tę Stronę, zgodnie z praktyką przewidzianą w istniejących porozumieniach międzynarodowych lub w jej ustawodawstwie krajowym.

(2) Każda Strona będzie wymagała, aby eksploatujący jednostki przybrzeżne pozostające pod jej jurysdykcją posiadali plany zabezpieczenia przed zagrożeniem zanieczyszczeniem morza olejami, skoordynowane z systemem krajowym ustanowionym zgodnie z artykułem 6 i zatwierdzone zgodnie z procedurą ustanowioną przez właściwą administrację krajową.

(3) Każda Strona będzie wymagała, aby administracja lub odpowiedzialni za eksploatację portów morskich i olejowych urządzeń przeładunkowych, pozostających pod jej jurysdykcją, posiadali, jeżeli Strona uzna to za właściwe, plany zabezpieczenia przed zagrożeniem zanieczyszczeniem morza olejami lub podobne ustalenia skoordynowane z systemem krajowym, ustanowionym zgodnie z artykułem 6, i zatwierdzone zgodnie z procedurą ustanowioną przez właściwą administrację krajową.

Artykuł 4
Postępowanie dotyczące raportowania o zanieczyszczeniu morza olejem

(1) Każda Strona będzie wymagała:

(a)  od kapitanów lub od innych osób dowodzących statkami, które podnoszą jej banderę, oraz od osób dowodzących jednostkami przybrzeżnymi, które pozostają pod jej jurysdykcją, aby meldowały bez zwłoki o każdym zdarzeniu, jakie wystąpiło na ich statku lub na jednostce przybrzeżnej, które spowodowało wypływ albo prawdopodobieństwo wypływu oleju do morza:

(i)  w przypadku statku - najbliższemu państwu nabrzeżnemu,

(ii)  w przypadku jednostki przybrzeżnej - państwu nabrzeżnemu, którego jurysdykcji ta jednostka podlega,

(b)  od kapitanów lub od innych osób dowodzących statkami, które podnoszą jej banderę, oraz od osób dowodzących jednostkami przybrzeżnymi, które pozostają pod jej jurysdykcją, aby meldowały bez zwłoki o każdym zaobserwowanym na morzu zdarzeniu związanym z wypływem oleju lub jego obecnością w wodzie:

(i)  w przypadku statku - najbliższemu państwu nabrzeżnemu,

(ii)  w przypadku jednostki nabrzeżnej - państwu nabrzeżnemu, którego jurysdykcji ta jednostka podlega,

(c)  od osób zarządzających portami morskimi i urządzeniami służącymi do przeładunku olejów, które pozostają pod ich jurysdykcją, aby meldowały bez zwłoki o każdym zdarzeniu powodującym wypływ lub prawdopodobieństwo wypływu oleju albo jego obecność w wodzie właściwej administracji krajowej,

(d)  aby poinstruowano inspekcyjne statki morskie i statki powietrzne oraz inne odpowiednie służby lub urzędników o obowiązku meldowania bez zwłoki o każdym zaobserwowanym zdarzeniu na morzu, w porcie morskim lub przy urządzeniu przeładunkowym olejów, które powoduje wypływ oleju lub jego obecność w wodzie, właściwej administracji krajowej lub w zależności od przypadku, najbliższemu państwu nabrzeżnemu,

(e)  aby zwrócono się z prośbą do pilotów cywilnych statków powietrznych o meldowanie bez zwłoki o każdym zaobserwowanym zdarzeniu na morzu, które spowodowało wypływ oleju lub jego obecność w wodzie, najbliższemu państwu nabrzeżnemu.

(2) Meldunki, o których mowa w ustępie (1) litera (a) podpunkt (i), sporządza się zgodnie z wymogami opracowanymi przez Organizację i w oparciu o wytyczne oraz ogólne zasady przyjęte przez Organizację4). Meldunki wymienione w ustępie (1) litera (a) podpunkt (ii), (b), (c) oraz (d) należy sporządzać, zgodnie z wytycznymi i ogólnymi zasadami przyjętymi przez Organizację dla ułatwienia ich zastosowania.

Artykuł 5
Postępowanie po otrzymaniu meldunku o zanieczyszczeniu morza olejem

(1) Ilekroć Strona otrzyma meldunek, o którym mowa w artykule 4, lub informację o zanieczyszczeniu morza, dostarczone przez inne źródła, powinna:

(a)  dokonać oceny zdarzenia, aby określić, czy jest to wypadek zanieczyszczenia morza olejem,

(b)  dokonać oceny charakteru, rozmiaru i możliwych konsekwencji tego wypadku zanieczyszczenia morza olejem oraz

(c)  powiadomić następnie bez zwłoki wszystkie państwa, których interesy są lub mogą być dotknięte przez wypadek zanieczyszczenia morza olejem, podając zarazem:

(i)  szczegóły tych ocen i informację o działaniu podjętym przez Stronę lub które zamierza podjąć, aby zlikwidować rozlew, oraz

(ii)  dalsze informacje stosownie do potrzeb,

aż do zakończenia działań podjętych w związku z wypadkiem lub do czasu podjęcia wspólnej akcji usuwania rozlewu przez te państwa.

(2) Gdy rozmiar wypadku zanieczyszczenia morza olejem to uzasadnia, Strona powinna dostarczyć Organizacji informacji wymienionych w ustępie (1) litery (b) oraz (c) bezpośrednio lub poprzez odpowiednie organizacje lub umowy regionalne.

(3) Gdy rozmiar wypadku zanieczyszczenia morza olejem to uzasadnia, inne państwa dotknięte wypadkiem powinny poinformować Organizację bezpośrednio lub poprzez odpowiednie organizacje lub umowy regionalne o swojej ocenie zakresu zagrożenia ich interesów oraz o jakichkolwiek podjętych lub zamierzonych działaniach.

(4) Przy wymianie informacji i porozumiewaniu się z innymi państwami i z Organizacją Strony powinny korzystać w takim stopniu, jak to jest praktyczne, z systemu meldowania o zanieczyszczeniu morza olejem, opracowanego przez Organizację.

Artykuł 6
Krajowe i regionalne systemy gotowości do zwalczania zanieczyszczeń morza olejem

(1) Każda Strona ustanowi krajowy system szybkiego i skutecznego reagowania na zanieczyszczenia morza olejami. System ten powinien obejmować co najmniej:

(a)  wyznaczenie:

(i)   właściwego organu lub organów administracji krajowej odpowiedzialnych za gotowość do zwalczania zanieczyszczeń morza olejami i reagowania na te zanieczyszczenia,

(ii)  krajowego punktu operacyjnego lub punktów kontaktowych, które będą odpowiedzialne za odbiór i przekazywanie meldunków o zanieczyszczeniach morza olejami, wymienionych w artykule 4, oraz

(iii)  administracji, która została upoważniona w imieniu państwa do przeprowadzania akcji usuwania zanieczyszczeń, wzywania pomocy lub do decydowania o udzieleniu pomocy, na wniosek innych państw,

(b)  opracowanie krajowego planu gotowości i zwalczania zanieczyszczeń morza olejami, który stosownie do wytycznych opracowanych przez Organizację6) powinien zapewnić pod względem organizacyjnym współpracę różnych zainteresowanych podmiotów, zarówno publicznych, jak i prywatnych.

(2) Dodatkowo każda Strona ustali, w granicach swych możliwości, indywidualnie albo w drodze dwu- lub wielostronnych umów i stosownie do potrzeb współpracy z przemysłem naftowym oraz transportem morskim, administracją portową i innymi odpowiednimi jednostkami organizacyjnymi:

(a)  minimalny zakres wyposażenia do zwalczania rozlewów olejów na morzu, rozmieszczonego stosownie do występującego zagrożenia, oraz instrukcje jego użycia,

(b)  program ćwiczeń dla organizacji zwalczania zanieczyszczenia morza olejami oraz szkolenie odpowiedniego personelu,

(c)  szczegółowe plany i środki łączności o parametrach umożliwiających reagowanie na wypadek zanieczyszczenia morza olejami, które powinny być stale dostępne do użycia, oraz

(d)  mechanizm lub procedurę postępowania, które umożliwią koordynację akcji zwalczania wypadku zanieczyszczenia morza olejem, a w razie potrzeby mobilizację niezbędnych zasobów sił i środków.

(3) Każda ze Stron zapewni dopływ bieżących informacji do Organizacji, bezpośrednio albo poprzez odpowiednie organizacje lub umowy regionalne, dotyczących:

(a)  lokalizacji siedzib, szczegółów dotyczących posiadanych środków łączności oraz, gdy jest to możliwe, zakresów odpowiedzialności administracji i jednostek organizacyjnych wymienionych w ustępie (1) litera (a),

(b)  planowanego wyposażenia w sprzęt do zwalczania zanieczyszczeń morza olejem oraz współpracujących ekspertów posiadających specjalistyczną wiedzę w dziedzinie zwalczania tych zanieczyszczeń i ratownictwa morskiego, które mogą być udostępnione innym państwom na ich wniosek, oraz

(c)  krajowego planu gotowości i zwalczania zanieczyszczeń morza olejami.

Artykuł 7
Współpraca międzynarodowa w zakresie zwalczania zanieczyszczeń morza olejami

(1) Strony uzgadniają, że stosownie do swoich możliwości i posiadanych zasobów będą, na wniosek Strony dotkniętej zanieczyszczeniem olejowym lub mogącej być nim dotkniętej, współpracowały i udostępniały usługi w zakresie doradztwa, wsparcia technicznego i sprzętu dla podjęcia akcji na wypadek zanieczyszczenia morza olejem, jeżeli rozmiar takiego wypadku to uzasadnia. Finansowanie kosztów pomocy następuje zgodnie z postanowieniami zawartymi w załączniku do niniejszej konwencji.

(2) Strona, która zwróciła się o pomoc, może prosić Organizację o pomoc w identyfikacji źródeł tymczasowego finansowania kosztów wymienionych w ustępie (1).

(3) Zgodnie z przyjętymi umowami międzynarodowymi każda Strona podejmie niezbędne prawne i administracyjne środki w celu ułatwienia:

(a)  przybycia i wykorzystywania na jej terytorium oraz odprawy z jej terytorium statków morskich i powietrznych oraz innych środków transportu, zaangażowanych do zwalczania zanieczyszczenia morza olejem lub do transportu ludzi, ładunków, materiałów i sprzętu potrzebnego do akcji zwalczania takiego wypadku oraz

(b)  szybkiego wjazdu, przejazdu i wyjazdu z jej terytorium transportów ludzi, ładunków, materiałów i sprzętu, o których mowa w literze (a).

Artykuł 8
Badania i rozwój

(1) Strony godzą się współpracować bezpośrednio, lub w miarę potrzeby, poprzez Organizację albo odpowiednie organizacje i umowy regionalne, w zakresie propagowania i wymiany wyników programów badawczych i rozwojowych dotyczących poprawy środowiska morskiego, w oparciu o współczesny stan wiedzy i przygotowania do zwalczania zanieczyszczeń morza olejami, włączając technologie i techniki wykrywania, ograniczania, zbierania, rozpraszania, oczyszczania oraz inne sposoby minimalizowania lub łagodzenia skutków zanieczyszczeń olejowych, a także rewaloryzacji środowiska morskiego.

(2) Ponadto Strony zobowiązują się ustanowić bezpośrednio lub w miarę potrzeby, poprzez Organizację albo odpowiednie organizacje i umowy regionalne, niezbędną współpracę pomiędzy instytucjami badawczymi tych Stron.

(3) Strony godzą się współpracować bezpośrednio lub poprzez Organizację albo odpowiednie organizacje i umowy regionalne w celu propagowania w miarę potrzeby, organizowanych regularnie na odpowiednie tematy międzynarodowych sympozjów, włączając w to postęp technologiczny w wyposażeniu i technikach zwalczania zanieczyszczeń morza olejami.

(4) Strony godzą się współpracować w ramach Organizacji lub innych właściwych organizacji międzynarodowych nad doskonaleniem standardów kompatybilnych wyposażeń technicznych i technik zwalczania zanieczyszczeń morza olejami.

Artykuł 9
Współpraca techniczna

(1) Strony podejmują starania w zależności od potrzeby, aby zapewnić pomoc, bezpośrednio albo poprzez Organizację lub inne organizacje międzynarodowe, dotyczącą gotowości i zwalczania zanieczyszczeń morza olejami, tym Stronom, które zwrócą się o pomoc techniczną w zakresie:

(a)  szkolenia personelu,

(b)  zapewnienia dostępu do wyposażeń technicznych, odpowiednich technologii i innych urządzeń,

(c)  udostępnienia innych środków i przedsięwzięć w celu przygotowania się do akcji na wypadek zanieczyszczenia olejowego oraz

(d)  inicjowania wspólnych programów badawczo-rozwojowych.

(2) Strony podejmą aktywną współpracę, z uwzględnieniem zastrzeżeń ich krajowego prawa, przepisów i polityki ekonomicznej, w transferze technologii dotyczących gotowości i zwalczania zanieczyszczeń morza olejami.

Artykuł 10
Popieranie dwustronnej i wielostronnej współpracy w zakresie gotowości do zwalczania zanieczyszczeń morza olejami

Strony podejmą kroki, aby zawrzeć dwu- lub wielostronne porozumienia w zakresie gotowości do zwalczania zanieczyszczeń morza olejami. Kopie takich porozumień będą przekazywane Organizacji, która udostępni je Stronom, na ich wniosek.

Artykuł 11
Stosunek do innych konwencji i porozumień międzynarodowych

Żadne z postanowień niniejszej konwencji nie będzie interpretowane jako zmieniające prawa lub zobowiązania którejkolwiek Strony, wynikające z innych konwencji i międzynarodowych porozumień.

Artykuł 12
Ustalenia instytucjonalne

(1) Strony wyznaczą Organizację zgodnie z umową i dostępnymi odpowiednimi środkami do prowadzenia działalności mającej na celu zapewnienie następujących funkcji i działań w zakresie:

(a)  usług informacyjnych dotyczących:

(i)  otrzymywania, zbierania i rozpowszechniania na wniosek Stron informacji przez nie dostarczanych (patrz np. art.: 5 ust. (2) i (3), art. 6 ust. (3) i art. 10) i odpowiednich informacji uzyskiwanych z innych źródeł oraz

(ii)  udzielania pomocy przy określaniu źródeł tymczasowego finansowania kosztów (patrz np. art. 7 ust. (2)),

(b)  szkolenia i kształcenia dotyczącego:

(i)  pomocy w ćwiczeniu zwalczania zanieczyszczeń morza olejami (patrz np. art. 9) oraz

(ii)  pomocy w organizacji międzynarodowych sympozjów (patrz np. art. 8 ust. (3)),

(c)  usług technicznych dotyczących:

(i)   ułatwiania współpracy w zakresie badań i rozwoju technicznego (patrz np. art. 8 ust. (1), (2) i (4) oraz art. 9 ust. (1) litera (d)),

(ii)  zapewnienia doradztwa państwom ustanawiającym krajowe lub regionalne możliwości dotyczące reagowania i gotowości do zwalczania zanieczyszczeń morza olejami oraz

(iii)  analizowania informacji dostarczanych przez Strony (patrz np. art. 5 ust. (2) i (3), art. 6 ust. (3) i art. 8 ust. (1)) oraz istotnych informacji uzyskanych z innych źródeł, a także świadczenia państwom doradztwa lub udzielania informacji,

(d)  pomocy technicznej dotyczącej:

(i)  ułatwień prawnych dla udzielania pomocy technicznej państwom ustanawiającym krajowe lub regionalne możliwości dotyczące reagowania i gotowości do zwalczania zanieczyszczeń morza olejami oraz

(ii)  ułatwień prawnych dla udzielania pomocy technicznej i doradztwa na wniosek państw dotkniętych poważnymi wypadkami zanieczyszczenia morza olejami.

(2) Wykonując czynności wymienione w niniejszym artykule, Organizacja będzie dążyć indywidualnie lub poprzez porozumienia regionalne do wzmocnienia zdolności państw do zwalczania wypadków zanieczyszczenia morza olejami, korzystając z doświadczeń państw, porozumień regionalnych i przemysłowych, zwracając szczególną uwagę na potrzeby rozwijających się krajów.

(3) Przepisy tego artykułu będą wprowadzone w życie, zgodnie z programem, który będzie doskonalony i poddawany przez Organizację stałemu przeglądowi.

Artykuł 13
Ocena konwencji

Strony będą przeprowadzać w ramach Organizacji oceny efektywności funkcjonowania konwencji w świetle jej założeń, zwłaszcza w odniesieniu do zasad leżących u podstaw pomocy i współpracy w zwalczaniu zanieczyszczeń morza olejami.

Artykuł 14
Poprawki

(1) Niniejsza konwencja może być zmieniona w jakimkolwiek trybie określonym w poniższym ustępie.

(2) Przyjęcie poprawki przez Organizację:

(a)  każda poprawka zaproponowana przez Stronę konwencji powinna być przedstawiona Organizacji i przesłana przez jej Sekretarza Generalnego wszystkim członkom Organizacji oraz wszystkim Stronom co najmniej na sześć miesięcy przed jej rozpatrzeniem,

(b)  każda zaproponowana poprawka i rozesłana w sposób określony wyżej zostanie przedstawiona do rozpatrzenia Komitetowi Ochrony Środowiska Morskiego - Organizacji,

(c)  Strony konwencji, niezależnie od tego czy są, czy też nie są członkami Organizacji, mają prawo uczestniczyć w pracach Komitetu Ochrony Środowiska Morskiego,

(d)  poprawki zostaną uchwalone większością dwóch trzecich głosów wyłącznie Stron konwencji obecnych i biorących udział w głosowaniu,

(e)  jeżeli poprawki zostaną przyjęte zgodnie z literą (d), to powinny być one podane do wiadomości przez Sekretarza Generalnego wszystkim Stronom konwencji w celu ich przyjęcia,

(f) (i)  poprawka do artykułu lub załącznika do konwencji będzie uważana za przyjętą w dniu, w którym zostanie przyjęta przez dwie trzecie Stron,

(ii)  poprawka do uzupełnienia będzie uważana za przyjętą po upływie okresu wyznaczonego w czasie jej uchwalenia przez Komitet Ochrony Środowiska Morskiego, z tym że okres ten nie może być krótszy niż dziesięć miesięcy, chyba że w tym okresie Sekretarzowi Generalnemu zostanie zgłoszony sprzeciw przez co najmniej jedną trzecią Stron,

(g) (i)  poprawka do artykułu lub załącznika do konwencji przyjęta zgodnie z literą (f) podpunkt (i) wejdzie w życie w sześć miesięcy od dnia, w którym uważa się ją za przyjętą przez Strony, które notyfikowały Sekretarzowi Generalnemu o jej przyjęciu,

(ii)  poprawka do uzupełnienia przyjęta zgodnie z literą (f) podpunkt (ii) wejdzie w życie w sześć miesięcy od dnia, w którym uważa się ją za przyjętą, w odniesieniu do wszystkich Stron, z wyjątkiem tych, które przed tą datą zgłosiły wobec tej poprawki sprzeciw. Każda Strona może w dowolnym czasie wycofać wcześniej zgłoszony sprzeciw w tym przedmiocie poprzez notyfikację Sekretarzowi Generalnemu.

(3) Przyjęcie poprawki przez konferencję:

(a)  na wniosek Strony, poparty przez co najmniej jedną trzecią Stron, Sekretarz Generalny zwoła konferencję Stron konwencji w celu rozpatrzenia poprawek do konwencji,

(b)  poprawkę przyjętą przez taką konferencję większością dwóch trzecich Stron konwencji obecnych i biorących udział w głosowaniu Sekretarz Generalny podaje do wiadomości Stronom w celu jej przyjęcia,

(c)  o ile konferencja nie postanowi inaczej, poprawka będzie uważana za przyjętą i wejdzie w życie zgodnie z procedurą określoną w ustępie (2) litery (f) i (g).

(4) Przyjęcie i wejście w życie poprawki stanowiącej dodatek do załącznika lub uzupełnienia podlegać będzie procedurze mającej zastosowanie do poprawki do załącznika.

(5) Każda Strona, która nie przyjęła poprawki do jakiegokolwiek artykułu lub załącznika zgodnie z ustępem (2) litera (f) podpunkt (i) lub poprawki stanowiącej dodatek do załącznika lub uzupełnienia zgodnie z ustępem (4) lub zgłosiła sprzeciw do poprawki uzupełnienia zgodnie z ustępem (2) litera (f) podpunkt (ii), będzie traktowana jako niebędąca Stroną jedynie w odniesieniu do stosowania tej poprawki. Taki tryb postępowania będzie stosowany do chwili złożenia notyfikacji o przyjęciu poprawki zgodnie z ustępem (2) litera (f) podpunkt (i) lub wycofania sprzeciwu zgodnie z ustępem (2) litera (g) podpunkt (ii).

(6) Sekretarz Generalny informuje wszystkie Strony o jakiejkolwiek poprawce, która wejdzie w życie zgodnie z niniejszym artykułem, oraz o dacie jej wejścia w życie.

(7) Każda notyfikacja o przyjęciu, sprzeciwie lub wycofaniu sprzeciwu do poprawki zgodnie z niniejszym artykułem powinna być przekazana pisemnie Sekretarzowi Generalnemu, który poinformuje Strony o notyfikacji i dacie jej otrzymania.

(8) Uzupełnienie do konwencji będzie zawierać jedynie postanowienia o charakterze technicznym.

Artykuł 15
Podpisanie, ratyfikacja, przyjęcie, zatwierdzenie i przystąpienie

(1) Niniejsza konwencja będzie otwarta do podpisu w siedzibie Organizacji od dnia 30 listopada 1990 r. do dnia 29 listopada 1991 r., a następnie otwarta do przystąpienia. Każde państwo może stać się Stroną niniejszej konwencji przez:

(a)  podpisanie bez zastrzeżenia ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia albo

(b)  podpisanie z zastrzeżeniem ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia, po którym nastąpi ratyfikacja, przyjęcie lub zatwierdzenie, albo

(c)  przystąpienie.

(2) Ratyfikacja, przyjęcie, zatwierdzenie lub przystąpienie następuje poprzez złożenie w tym celu odpowiedniego dokumentu Sekretarzowi Generalnemu.

Artykuł 16
Wejście w życie

(1) Niniejsza konwencja wejdzie w życie po upływie dwunastu miesięcy od daty, w której co najmniej piętnaście państw podpisze konwencję bez zastrzeżenia ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia albo złoży odpowiednie dokumenty ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia, zgodnie z artykułem 15.

(2) W stosunku do państw, które złożyły dokument ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia do niniejszej konwencji po spełnieniu warunków wymaganych do jej wejścia w życie, lecz przed datą jej wejścia w życie - ratyfikacja, przyjęcie, zatwierdzenie lub przystąpienie nabierają mocy w dniu wejścia w życie niniejszej konwencji albo w trzy miesiące po złożeniu dokumentu, zależnie od tego, która z tych dat jest późniejsza.

(3) W stosunku do państw, które złożyły dokument ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia po dacie wejścia w życie niniejszej konwencji, stanie się ona obowiązująca w trzy miesiące po złożeniu takiego dokumentu.

(4) Każdy złożony dokument ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia do niniejszej konwencji po dacie, w której poprawka do konwencji będzie uważana za przyjętą na podstawie artykułu 14, będzie odnosił się do niniejszej konwencji, wraz z tą poprawką.

Artykuł 17
Wypowiedzenie

(1) Niniejsza konwencja może być wypowiedziana przez każdą Stronę w każdym czasie po upływie pięciu lat od daty wejścia jej w życie w stosunku do tej Strony.

(2) Wypowiedzenie powinno być dokonane w formie pisemnej notyfikacji Sekretarzowi Generalnemu.

(3) Wypowiedzenie nabierze mocy po upływie dwunastu miesięcy od daty otrzymania przez Sekretarza Generalnego notyfikacji o wypowiedzeniu albo po upływie dłuższego okresu wskazanego w tej notyfikacji.

Artykuł 18
Depozytariusz

(1) Niniejsza konwencja zostanie złożona do depozytu Sekretarzowi Generalnemu.

(2) Sekretarz Generalny:

(a)  poinformuje wszystkie państwa, które podpisały niniejszą konwencję lub przystąpiły do niej, o:

(i)   każdym nowym podpisaniu lub złożeniu dokumentu ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia, wraz z datą jego złożenia,

(ii)  dacie wejścia w życie niniejszej konwencji oraz

(iii)  depozycie każdego dokumentu wypowiedzenia niniejszej konwencji, dacie jego otrzymania oraz dacie, w której wypowiedzenie nabiera mocy,

(b)  przekaże uwierzytelnione odpisy niniejszej konwencji rządom wszystkich państw, które podpisały lub do niej przystąpiły.

(3) Z chwilą wejścia w życie niniejszej konwencji depozytariusz przekaże Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych jej uwierzytelniony odpis w celu zarejestrowania i ogłoszenia, zgodnie z artykułem 102 Karty Narodów Zjednoczonych.

Artykuł 19
Język

Niniejsza konwencja została sporządzona w jednym egzemplarzu w językach angielskim, arabskim, chińskim, francuskim, hiszpańskim i rosyjskim, przy czym każdy tekst jest jednakowo autentyczny.


Na dowód powyższego niżej podpisani, należycie upoważnieni przez swoje rządy, podpisali niniejszą konwencję.

Sporządzono w Londynie dnia trzydziestego listopada tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego roku.

Załącznik

Zwrot kosztów pomocy

(1) (a) O ile przed wystąpieniem wypadku zanieczyszczenia morza olejem nie zostało zawarte dwustronne lub wielostronne porozumienie dotyczące ustaleń finansowych w odniesieniu do działań Stron konwencji w zakresie usuwania określonych przypadków zanieczyszczenia olejowego, Strony ponoszą koszty swych działań w tym zakresie zgodnie z podpunktem (i) lub (ii):

(i) Jeżeli akcja została podjęta przez jedną Stronę na wyraźny wniosek drugiej Strony, Strona występująca o pomoc zwraca Stronie udzielającej pomocy koszty przeprowadzonej przez nią akcji. Strona występująca o pomoc może w każdej chwili cofnąć swój wniosek, ale w takim przypadku zobowiązana jest ona do zwrotu kosztów, które Strona udzielająca pomocy poniosła lub które wynikają z podjętych przez nią zobowiązań związanych z realizacją udzielenia pomocy.

(ii) Jeżeli akcja została podjęta przez Stronę z własnej inicjatywy, Strona ta ponosi koszty swojej akcji.

(b) Zasady podane pod literą (a) będą miały zastosowanie, o ile zainteresowane Strony nie uzgodnią inaczej w każdym indywidualnym przypadku.

(2) Dopóki w zakresie zwrotu kosztów Strony nie uzgodnią inaczej, koszty akcji podjętej przez Stronę na wniosek innej Strony zostaną rzetelnie skalkulowane zgodnie z prawem i aktualną praktyką Strony udzielającej pomocy.

(3) Strona zwracająca się o pomoc i Strona udzielająca pomocy będą, w miarę potrzeby, współpracować w przeprowadzeniu każdej akcji, stosownie do roszczenia odszkodowawczego. W tym celu wezmą pod uwagę istniejące reżimy prawne. Gdy dla akcji w taki sposób zakończonej nie ma możliwości uzyskania pełnego zwrotu kosztów poniesionych podczas akcji pomocy, Strona zwracająca się o pomoc może prosić Stronę, która jej udzieliła, o zrzeczenie się zwrotu części kosztów przewyższających kwoty już otrzymane lub o zredukowanie kosztów obliczonych zgodnie z ustępem (2). Może ona również prosić o odroczenie terminu zwrotu tych kosztów. Przy rozpatrywaniu takiej prośby Strony udzielające pomocy powinny rozważyć w sposób należyty potrzeby krajów rozwijających się.

(4) Postanowienia niniejszej konwencji nie będą interpretowane jako naruszające w jakikolwiek sposób prawa Stron do uzyskania od osób trzecich zwrotu kosztów akcji dotyczących zanieczyszczenia lub groźby zanieczyszczenia wynikających z innych mających zastosowanie postanowień i zasad prawa krajowego i międzynarodowego. Specjalną uwagę należy zwracać na Międzynarodową konwencję o odpowiedzialności cywilnej za szkody spowodowane zanieczyszczeniem olejami z 1969 r. i na Międzynarodową konwencję o utworzeniu międzynarodowego funduszu odszkodowań za szkody spowodowane zanieczyszczeniem olejami z 1971 r. oraz na poprawki do tych konwencji.